ช่วงนี้เขียนบทหนังอยู่ เนื้อหามีส่วนคล้ายๆกับเรื่องตัวเองตอนเด็กๆ ก็เลยค้นไดอารี่เก่าๆมาเปิดอ่านประกอบ เทปเก่าๆที่เคยอัดทุกๆสถานการณ์ แล้วพบว่ามันช่างเป็นขุมทรัพย์อันล้ำค่าเหลือเกิน!
เลยคิดเอาเองว่า ถ้าเริ่มกลับมาจดให้ถี่เท่าสมัยนั้น (ถึงจะไม่ละเอียดขนาดวาดรูปประกอบเป็นฉากๆ) อีกหลายๆปีข้างหน้า มันก็น่าจะมีประโยชน์ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ที่สำคัญ คงจะช่วยจัดระเบียบความคิดอะไรๆในตัวเองได้ประมาณนึงอยู่เหมือนกัน
จากนี้ไปจึงจะจด แบบไม่เน้นเรียบเรียงเท่าไหร่อะครับ เน้นบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นวันๆ เว้นวันๆ เว้นสัปดาห์กันไป
ใครเข้ามาอ่านแล้ว เห็นผมขาดช่วงจด ถ้าช่วยเตือนสติให้ผมจดต่อ จักขอบพระคุณอย่างสูงค้าบบบ
27/Jan/10
ไปเสนอราคางานสปอตเสียงตามสายที่ SCG กับเกี๊ยวตอนบ่ายๆ shot น่าจำไม่ใช่เรื่องการขาย แต่เป็นจังหวะผมเดินกลับมาจากไปซื้อหนม ระหว่างนั่งรอลูกค้า เป็นโถงทางเดินใต้สำนักงานใหญ่ ไอ้เกี๊ยวลุกขึ้นมาทำท่าช๊อคอ้าปากหวอ แบบไม่มีเหตุอันควร ผมสันนิษฐานทันควันว่ามันลืมเอาอะไรสำคัญๆมาแน่ๆ!! “เป็นเหี้ยไรวะ อย่าบอกนะว่าลืมไฟล์งาน!”
มันยังคงนิ่งอึ้งกรามค้าง พร้อมๆกับที่ฝูงสาวๆกลุ่มหนึ่งเดินผ่านทางเดินไป
หนึ่งในนั้นหน้าคุ้นๆ…. ก่อนที่พวกหล่อนจะลับขอบตึกไป ผมก็นึกออก
“ช่อเพชร!”
ผมเรียก แต่ไม่ทันเสียแล้ว
สักพักมันก็สบถออกมาพรั่งพรู เตะเสาเข้าไปป้าบนึงด้วยความแค้นในความป๊อดตนเอง
ไอ้เกี๊ยวก็ยังคงเป็นไอ้เกี๊ยวอยู่วันยังค่ำ5555555
เมื่อวานเจ๊เคเพิ่งให้ยืม Young At Heart มาดู แต่ไปๆมาๆผมดันหยิบ American History X ที่เพิ่งซื้อก่อนหน้าันั้นไม่กี่วันเข้าเครื่องแทน
แต่เป็นการดูรอบที่….4 หรือ 5 นี่แหละ ไม่แน่ใจ
ดูครั้งแรกประมาณ ม.3 เป็นหนังที่บันดาลใจจน พี่ขุน ไปลงทุนสักลายนาซีที่หน้าอกแบบพระเอกในเรื่อง (ช่างเข้าใจเนื้อหาจริงๆ)
ดูรอบนี้ก็ยังคงเนื้อหาเข้มข้น ฉากที่เป็นขาวดำ ไฮสปีดในเรื่องก็คลาสสิกไม่เสื่อมคลาย ดูแล้วเข้าใจถึง พัฒนาการ เหตุและผลของตัวละคร มากขึ้นตามวุฒิภาวะที่มากขึ้นของตัวเอง แม้หนังจะสร้างตั้งแต่ปี 1998
แต่หนังดี มันไม่มีวันตกยุคจริงๆด้วยสิครับ
http://www.imdb.com/title/tt0120586/ (ข้อมูลหนัง)
ตอนนี้กำลังจะดู Young At Heart ต่อให้จบอยู่ครับ น่ารักดี
พี่หมู อัพเดทเร็วรออ่านอยู่
บลอกมึงตายยยยแล้วววว
จดขาดช่วงนะครับ
โอ้ จริงด้วย เลยปีนึงมาแล้ว